Sevgilinin Telefonunu Dokunmadan Aşk Dolu Sürprizle Nasıl Şenlendirirsin?

Priscila üç haftadır görüşmeye hazırlanıyordu. Rodrigo ona sandviç hazırlamış, gömleğini ütülemiş, söylemesi gereken her şeyi söylemişti. Görüşme günü saat 11:04’te Priscila, pencereleri üç kat yüksekliğindeki bir ofisin lobisinde bekliyordu. Gerginlikten telefonu eline aldı. Kilit ekranında, Rodrigo’nun geçen hafta sonu o fark etmeden çektiği, yemek yaparkenki bir fotoğrafını gördü; üstüne bir cümle yazılmıştı: harika geçeceğini biliyorum, geçmese de seni seviyorum. Priscila lobide kendi kendine güldü. Görüşmeye bambaşka bir yüzle girdi. Bir hafta sonra işi aldı. Duvar kağıdı sayesinde değildi, ama biraz da duvar kağıdı sayesindeydi.

Saçma sapan şeyler yüzünden ama çok sert tartışmışlardı; büyük harflerle bağırarak ve uzun sessizliklerle. Txell ofisteydi, Unai evde; ikisi de olanları kafasında evirip çeviriyordu. Saat 13:42’de, o tatsız sessizliğin ortasında Unai LockLove’u açtı ve WhatsApp’tan tek bir mesaj atmadan ona bir duvar kağıdı bıraktı: yıllar önceki, sonunda gülerek bitirdikleri eski bir tartışmadan bir fotoğraf ve küçücük bir yazı: bunu da biz kazandık. Txell onu, eve yemek söylemek için telefonu eline aldığında gördü. Hemen cevap vermedi. Ama o akşam eve döndüğünde duvar kağıdı için teşekkür etti ve Unai tartışmanın gömüldüğünü anladı. Sürpriz köprüydü, af değil.

Yıl dönümü değildi. Görüşme yoktu, tartışma yoktu, hiçbir şey yoktu. Kasım ayında gri bir salıydı. Saat 15:48’de, Zaira dişçiden dönüş yolunda, metrodayken, Ximena ona bir duvar kağıdı bıraktı: kedinin üç yıl önce Noel Baba şapkasıyla çekilmiş saçma bir fotoğrafı ve yalnızca şunu söyleyen bir yazı: öylesine. Zaira vagonda telefonunu çıkardı ve kendi kendine güldü. Tanımadığı iki kız başını kaldırıp baktı. Saat 15:48’de sebepsiz yere gördüğü bir kedi fotoğrafı, o salının bütün rengini değiştirdi. İşte WhatsApp’ın artık yapamadığı şey bu.